Знакі прыпынку пры простай мове

У клічных і пытальных сказах пры схеме «А: “П”.» двукоссе ставіцца:

1. АТолькі ў канцы ўсяго сказа, а не пасля знака ўнутры простай мовы
2. БДвукоссе ў гэтым выпадку не ставіцца ўвогуле
3. ВПасля клічніка ці пытальніка (схема А: «П?» ці А: «П!»)
4. ГПерад клічнікам ці пытальнікам

Якія схемы магчымыя пры ўключанай (у сярэдзіне слоў аўтара) простай мове?

1. А«П», — а.
2. БА: «П», — а
3. В«П, — а, — п».
4. ГА: «П?» — а
5. ДА: «П!» — а

Укажыце сказы, у якіх словы аўтара стаяць перад простай мовай і знакі прыпынку пастаўлены правільна.

1. АТрэнер загадаў, «Усе на старт!»
2. ББабуля сказала: «Заўтра будзе дождж».
3. ВНастаўнік нагадаў: «Не забудзьце дзённікі.»
4. ГСябар спытаў: «Ты пойдзеш з намі?»
5. ДМаці паклікала: «Дзеці, хутчэй вячэраць!»

Ці магла б простая мова «Дзе ты быў? Мы ўжо хваляваліся» (два сказы) быць перарванай словамі аўтара роўна пасля пытальніка з захаваннем вялікай літары ў другой частцы?

1. АТак, але толькі з малой літарай у другой частцы
2. БТак, бо пытальнік — моцны знак канца сказа, які патрабуе схемы «П? — а. — П» з вялікай літарай у другой частцы
3. ВНе, толькі кропка дазваляе такі перапын
4. ГНе, пытальнік ніколі не дазваляе перапыняць простую мову ў гэтым месцы

Пры разборы сказа з простай мовай найперш варта вызначыць:

1. АЦі ёсць у сказе антонімы
2. БЯкая частка мовы дзейнік у словах аўтара
3. ВДзе размешчаны словы аўтара адносна простай мовы (перад, пасля, у сярэдзіне ці ў разрыве) і колькі там дзеясловаў маўлення
4. ГКолькі знакаў прыпынку ў сказе ўжо стаіць